De Force is terug, en hoe!

Star-Wars-The-Force-Awakens-Rey-BB-8-Sunset

In 1977 ontstond er een nieuw filmgenre in Hollywood. Een genre wat eigenlijk een mix was van verscheidene genres, maar met als belangrijk kenmerk dat het niet zozeer het verhaal moest zijn wat de aandacht van de kijker trok. In plaats daarvan waren het de special effects die de film spectaculair maakten. Star Wars: Episode IV – A New Hope was een feit. Nu, bijna 40 jaar later, zijn de miljoenen fans verblijdt met het eerste deel in een derde trilogie.

Star Wars fanaat of niet, het is tijd voor kippenvel als de zo bekende woorden “A long time ago in a galaxy far, far away…” langskomen, gevolgd door de omhoogscrollende synopsis van het voorheen gebeurde. De eens unieke formule van combinatiegenre cowboy-western en actiefilm die plaatsvind in de ruimte wordt ook dit keer geweldig uitgevoerd. Dit keer met nog net een extra tintje humor hier en daar, wat erg terug doet denken aan de originele films; humor wiens plek in The Phantom Menace was ingenomen door romantisch drama.

De originele Star Wars was een spektakel. Flitsende gevechten en grootse scenes van ruimteschepen. Met de huidige ontwikkeling van 3D overstijgt deze film dit zonder problemen. Hoewel 3D niet altijd een nuttige toevoeging is aan een film, bewijst het in The Force Awakens zijn effectiviteit. De ruimte is iets abstracts voor de meesten onder ons, echter door de geweldig uitgevoerde 3D effecten zijn er momenten waarop je denkt dat je dat ruimteschip kunt aanraken of BB-8 even een aai over zijn bol kunt geven. Daarbij zijn de ruimtegevechten, alsmede de vuurgevechten realistischer en dus sensationeler dan ooit. Dit wil niet zeggen dat 3D een ‘requirement’ is, maar voor de liefhebber voegt het toch echt wat toe.

Met alleen goede special effects maak je echter geen film; gelukkig wordt dit in The Force Awakens opgelost met geweldig neergezette personages. Met name nieuwkomers Daisy Ridley en Adam Driver zetten een inspirerende respectievelijke ‘good guy’ en ‘bad guy’ neer. Leia werd gezien als de sterke, onafhankelijke vrouw in andere delen, echter Ridley’s personage Rey, overtreft haar in vele opzichten. In vergelijking met Leia is Rey echt onafhankelijk, ze redt zichzelf prima en heeft de mannen niet nodig om aan de klauwen van The Dark Side te ontkomen. Dit wordt ook meerdere malen letterlijk benoemd; wat misschien juist wel wat wegneemt van de impact van haar karakter. Hoewel Rey geschreven is als een sterke persoonlijkheid is het Ridley die deze tot leven brengt en zowel haar sterke kant laat zien als toch ook haar verdriet. Hierdoor wordt er een sterk beroep gedaan op de sympathie van de kijker.

De Dark Side wordt vertegenwoordigd door Adam Driver als Kylo Ren; bad guy met een agressie probleem. Kylo Ren is ontzettend sterk, maar worstelt hiermee door zich continue te meten met de kracht van Darth Vader. De continue twijfel is van Driver’s gezicht af te lezen en uit zich ook in zijn agressie. Hoe dan ook stelen de nieuwkomers de film, hoewel de terugkerende cast natuurlijk wel wat ‘oh’s en ‘ah’s te horen krijgt.

J.J. Abrams krijgt het voor elkaar om je de prequel trilogie te laten vergeten en te baden in een geluk van actie en avontuur in hyperdrive. De film is constant in beweging en zal absoluut niet vervelen. Schrijvers Abrams en Kaskan hebben hun eigen ding gecreëerd terwijl de eerste drie films in hun waarde worden gelaten: in de woorden van Han Solo: “…we’re home.”

december 22nd, 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.