Allegiant verrast nauwelijks

Allegiant

Met name een matige plot twist maakte de voorganger van Allegiant, Insurgent, nog enigszins verrassend. Het derde deel in de Divergent Series is echter een voorspelbaar verhaal, zelfs voor iemand zoals ik die het boek nog nooit heeft gelezen. Van de eerste dode die er valt, tot de zogenaamde good guy waar elke doorgewinterde filmkijker dwars doorheen kijkt. Allegiant is erg consistent, in voorspelbaarheid.

Allegiant begint daar waar Insurgent ons had achter gelaten. Met de wereld achter de muur in zicht en Jeanine verslagen. Mocht je je dit niet meer herinneren geeft een welbekende voice-over even een snel overzicht van wat er gaande is. Nu Jeanine niet langer regeert is het nu aan Tris en Four om de wereld achter de muur te gaan ontdekken.

'The Divergent Series: Allegiant'

In dit avontuur is het wederom Four die de touwtjes in handen lijkt te hebben. Dit is in dit deel van de serie duidelijker dan ooit tevoren. Dit is al duidelijk zodra de eerste stappen buiten de muur worden gezet, en Tris en de rest van groep als puppies achter Four aan lijken te lopen. Meer nog dan in deel 1 en 2 lijkt het feit dat Tris de verkeerde keuzes maakt op verkeerde moment de boodschap te zijn.

Hoewel dit misschien niet een aanval op elke vrouw is, is het toch pijnlijk om te zien hoe Tris in een popje verandert zodra ze het Bureau binnentreed. Hoewel iedereen praktische kleding krijgt toegewezen, wordt Tris verpakt in een witte cocon. Het wit refereert met name naar haar puurheid, echter dit verklaart niet waarom ze in een mantelpakje en hoge hakken wordt gehesen. De vechter die ze was in Divergent is compleet verdwenen. In plaats daarvan zien we een onzekere vrouw welke nauwelijks haar eigen keuzes maakt, en juist blindelings vertrouwt op wat de mannen haar vertellen. Hoewel haar woorden wel lijken te zeggen dat ze haar eigen keuzes kan maken, wordt dit compleet teniet gedaan door haar daden.

Het verhaal zelf is zoals eerder gezegd, ontzettend voorspelbaar. Het verfrissende aspect is het gebruik van stiltes, in plaats van overige films van tegenwoordig waarbij elk moment wordt ondersteund door muziek. Dit is helaas niet genoeg om een overtuigende film te brengen; het gebrek aan een sterk verrassend plot is te groot. Daarbij komt dat het acteerwerk ook beneden de maat is. De meeste acteurs en actrices gedragen zich relatief aarzelend, toch kan dit een reflectie zijn van de onzekere wereld waarin men zich bevindt. Het kan dus de intentie zijn geweest om het acteerwerk zo neer te zetten, maar deze keuze zou ik niet goed kunnen keuren.

Ik heb de boeken niet gelezen, maar ik hoop van harte dat deze film geen eerbetoon is aan het boek. Dit zou namelijk betekenen dat het boek ook niet noemenswaardig is, en verdrinkt tussen alle andere romans voor jong volwassenen. Wellicht is de film voor fans prima te verteren en als je deze film gaat kijken puur en alleen als tijdverdrijf dan is er geen probleem. Maar als je op zoek bent naar iets buitengewoons, prodigieus of extraordinair zal Allegiant dit niet kunnen bieden, want gewoontjes, karakterloos en voorspelbaar zijn woorden die deze film het beste beschrijven.

1.5 Stars
maart 22nd, 2016
Tags: , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.